ΟΧΙ ΣΤΑ ΙΔΙΩΤΙΚΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ!

Σύμφωνα με το άρθρο 16 του Ελληνικού Συντάγματος, μοναδικός φορέας που δύναται να παρέχει τριτοβάθμια εκπαίδευση είναι το δημόσιο και μόνο αυτό. Στο συγκεκριμένο άρθρο αναφέρεται ότι η τέχνη και η επιστήμη, η έρευνα και η διδασκαλία είναι ελεύθερες· η ανάπτυξη και η προαγωγή τους αποτελεί υποχρέωση του Κράτους. Η ακαδημαϊκή ελευθερία και η ελευθερία της διδασκαλίας δεν απαλλάσσουν από το καθήκον της υπακοής στο Σύνταγμα όπως επίσης και ότι η ανώτατη εκπαίδευση παρέχεται αποκλειστικά από ιδρύματα που αποτελούν νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου με πλήρη αυτοδιοίκηση. Τα ιδρύματα αυτά τελούν υπό την εποπτεία του Κράτους, έχουν δικαίωμα να ενισχύονται οικονομικά άπό αυτό και λειτουργούν σύμφωνα με τους νόμους που αφορούν τους οργανισμούς τους. Συγχώνευση ή κατάτμηση ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων μπορεί να γίνει και κατά παρέκκλιση από κάθε αντίθετη διάταξη, όπως νόμος ορίζει. Τα δε ιδρύματα, αποτελούν ελεύθερους χώρους έκφρασης, αλλά και μάθησης για όσους επιθυμούν να παρακολουθήσουν οποιοδήποτε πανεπιστημιακό μάθημα.

Αξίζει σαφώς να θυμηθούμε ότι εν έτη 2006 η τότε υπουργός παιδείας, Μαριέττα Γιαννάκου, επιχείρησε να αναθεωρήσει το άρθρο 16 του συντάγματος, όπως επίσης να καταργήσει το πανεπιστημιακό άσυλο. Η απάντηση των φοιτητών ήταν εκατοντάδες καταλήψεις καθώς και μαζική παρουσία στο δρόμο. Έτσι η ισχυρή αυτή αντίδραση στην πιθανότητα ίδρυσης ιδιωτικών πανεπιστημίων και την προφανή υποβάθμιση των δημοσίων ανάγκασε την τότε κυβέρνηση να αναβάλει την αναθεώρηση του άρθρου 16. Ήταν μια ξεκάθαρη νίκη του τότε φοιτητικού κινήματος και τρανταχτή απόδειξη του οτι τα κινήματα μπορούν να πετύχουν! Σήμερα δυστυχώς οι ζοφερές μέρες της πιθανής αναθεώρησης του άρθρου 16 αναβιώνουν. Το πανεπιστημιακό άσυλο έχει καταργηθεί και έτσι η αστυνομία μπορεί να εισβάλλει στις γενικλες συνελεύσεις των Σχολών και να «σπάει» τις καταλήψεις. Η πιθανότητα ίδρυσης ιδιωτικών πανεπιστημίων είναι πιο κοντά από ποτέ, με ότι αυτό συνεπάγεται. Υποβάθμιση της δημόσιας δωρεάν πανεπιστημιακής εκπαίδευσης, υποχρηματοδότηση, αλλά και άλλο ένα πολύ βασικο : Οι πανεπιστημιακές σπουδές αποκτούν πλέον ταξικό χαρακτήρα. Ανάλογα με οικονομική τους κατάσταση, άλλοι μαθητές θα χρειάζεται να μοχθήσουν για να εισαχθούν σε κάποια σχολή της επιλογής τους, ενώ άλλοι απλά θα «αγοράζουν» το πτυχίο της αρεσκείας τους, με τα ίδια μάλιστα εργασιακά δικαιώματα. Ένα και μοναδικό πράγμα μπορεί να βάλει φρένο στα επαίσχυντα σχέδιά τους : το φοιτητικό κίνημα. Όπως και το 2006-2007 οι φοιτητές νίκησαν, μπορούν να το κάνουν και πάλι. Στεκόμαστε αλληλέγγυοι στο δίκαιο αγώνα των φοιτητών/φοιτητριών και είμαστε μαζί τους ως τη νίκη!