Κυκλική οικονομία

Κυκλική οικονομία

Είναι γεγονός ότι η εποχή που ζούμε χαρακτηρίζεται, μεταξύ άλλων, από έννοιες όπως η περιβαλλοντική κρίση και η ανάγκη διαχείρισης της.

Παρά το ότι η τεχνολογία εξελίσσεται, κάποια από τα περιβαλλοντικά προβλήματα παραμένουν άλυτα, όπως αυτό
της διαχείρισης των στερεών -κυρίως- αποβλήτων. Το μέγεθος του προβλήματος απεικονίζεται στην ταινία του Αντώνη Κιτσίκη “Harevest in New Life” θίγοντας το ζήτημα της διαχείρισης απορριμμάτων στη χώρα μας και ειδικότερα στην πρωτεύουσα, με τις πολλές από τις επαρχιακές πόλεις της Ελλάδας να αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα, αφού και σε τοπικό επίπεδο γνωρίζουμε πως η κατάσταση δεν είναι καθόλου καλή.

Έτσι, τίθεται το ερώτημα: τι μπορούμε να κάνουμε και τι πρέπει να απαιτήσουμε ως πολίτες για να επιτευχθεί ο στόχος της μείωσης των απορριμμάτων που καταλήγουν στον οικιακό κάδο. Το ζήτημα των απαιτήσεων αφορά την πρόσβαση που υπάρχει σε ανακυκλώσιμα, επαναχρησιμοποιούμενα ή βιοδιασπώμενα υλικά και πώς αυτό μπορεί να δημιουργήσει κοινωνικούς διαχωρισμούς ταξικού χαρακτήρα. Η προσωπική δράση και η κοινωνική ευθύνη τέμνονται εφόσον η πρόσβαση σε φιλικά προς το περιβάλλον υλικά είναι ισότιμη για όλους.

Φαίνεται πως η πιο βιώσιμη και αποτελεσματική λύση είναι η ο δρόμος προς την κυκλική οικονομία , η οποία στοχεύει στην εκ νέου χρήση των υλικών που έχουν ήδη παραχθεί. Η αρχή γίνεται υιοθετώντας τη λογική των 5R, δηλαδή:

  • Refuse = αρνούμαι να αγοράσω κάτι που γνωρίζω ότι είναι επιβλαβές
  • Reduce= περιορίζω τη χρήση υλικών εφόσον μπορώ
  • Reuse = επαναχρησιμοποιώ όσα περισσότερα και όσο περισσότερο μπορώ
  • Recycle= ανακυκλώνω σωστά τα ανακυκλώσιμα υλικά
  • Rot= κομποστοποιώ ή διαθέτω τα βιολογικά υλικά σε κτηνοτροφικά ζώα

Έτσι, εφόσον ο οικιακός κάδος γεμίσει με όσο το δυνατόν λιγότερα σκουπίδια, η ευθύνη της διαχείρισης τους περνάει στην πολιτεία. Συχνό είναι το φαινόμενο της απόρριψης ανακυκλώσιμων υλικών σε κάδους ή απορριμματοφόρα συμβατικών απορριμμάτων, στο νησί, που δεν μπορούν να επεξεργαστούν περεταίρω.

Έτσι η προσπάθεια όσων επιλέγουν την ανακύκλωση δεν έχει αποτέλεσμα. Η κυκλική οικονομία στοχεύει στην παράλληλη δράση της κοινωνίας με την οικονομία και το περιβάλλον. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να λειτουργούν και οι 3 αυτοί τομείς ομαλά, σε συνέχεια της έννοιας της αειφορίας [ αεί + -φορία (< φέρω), έχω για πάντα)].

Για να γίνει η αρχή προς επίτευξη αυτού του στόχου, θα πρέπει η πολιτεία να δώσει κίνητρα και να επενδύσει σε υποδομές ώστε να προωθήσει το μοντέλο της κυκλικής οικονομίας και να βρεθεί η ισορροπία μεταξύ περιβάλλοντος-κοινωνίας- οικονομίας. Περισσότερα για την κυκλική οικονομία και την αειφόρο ανάπτυξη στους παρακάτω συνδέσμους:

Ετικέτες :

Σχετικές δημοσιεύσεις

6 Δεκέμβρη 2008

6 Δεκέμβρη 2008

Ο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος ο δικός μας Αλέξης είναι από μόνος του η 6 Δεκέμβρη. Η κάθε 6 Δεκέμβρη είναι εκείνη η σφαίρα από τα χέρια του αστυνομικού Επαμεινώνδα Κορκονέα και που από τότε οι δολοφονίες από κρατικούς φορείς εδραιώθηκαν. « Φοβούνται την 6 Δεκέμβρη και θέλουν να την εξαφανίσουν από τα ημερολόγια», αυτά ανέφερε πριν λίγα χρόνια σε ανάρτηση του ο πρώην γυμνασιάρχης του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, Γιώργος Θαλάσσης. Όπως θέλουν ασφαλώς να εξαφανίσουν την 17 Νοέμβρη αλλά και να κανονικοποιήσουν τις δολοφονίες τον Ρομά και να πνίξουν αντιδράσεις. Βλ( απολογία στον εισαγγελέα διευθυντών σχολείων που ήταν υπό κατάληψη)

Περισσότερα
Για να μην κάνουμε την εργασιακή αβεβαιότητα κανόνα ζωής

Για να μην κάνουμε την εργασιακή αβεβαιότητα κανόνα ζωής

Η Πρωτομαγιά καθιερώθηκε ως η παγκόσμια ημέρα των εργατών στις 20 Ιουλίου 1889 στο Παρίσι κατά της διάρκεια του ιδρυτικού συνεδρίου της Δεύτερης Διεθνούς. Όλα ξεκίνησαν στο Σικάγο, όταν τα εργατικά συνδικάτα των ΗΠΑ, ωθούμενα από τις πετυχημένες διεκδικήσεις των Καναδών συντρόφων τους, αποφάσισαν την έναρξη απεργιακών κινητοποιήσεων την 1η Μαΐου 1886. Βασικό τους αίτημα αποτελούσε το οκτάωρο αφού την περίοδο εκείνη δεν υφίστατο στις ΗΠΑ κανονιστικό εργασιακό πλαίσιο και οι εργαζόμενοι αναγκάζονταν να εργάζονται αμέτρητες ώρες, ακόμα και τις Κυριακές.

Περισσότερα
Οίνος και Τέχνη

Οίνος και Τέχνη

Το κρασί είναι τέχνη.Τροφή και καλλιτεχνική έμπνευση. Το κρασί πάντα βρισκόταν πίσω απο δημιουργήματα γνωστών και αγνώστων καλλιτεχνών, είναι προιόν πολιτισμού όπως και η τέχνη.Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν πως το κρασί ανεβάζει τον άνθρωπο πιο πάνω από την υλική του υπόσταση, δημιουργώντας απίθανες ψυχικές καταστάσεις. Λυρικοί ποιητές εμπνέονταν συχνά από το κρασί, γιατί πίστευαν ότι ήταν πιστός σύντροφος και συμπαραστάτης στον αγώνα για την κατάχτηση της αληθινής ευτυχίας. Ένας πολύτιμος φίλος που δυνάμωνε και πλούτιζε το ταλέντο τους και την έφεση τους για λυρικές δημιουργίες.

Περισσότερα